Roberto Assagioli

Roberto Assagioli werd op 27 februari 1888 in Venetië geboren en stierf in 1974 te Florence. In 1910 verscheen zijn proefschrift, een kritische studie van de psychoanalytische theorie. Na het behalen van de doctorstitel specialiseerde hij zich verder in de psychiatrie bij Bleuler. Assagioli stond in contact met denkers als Jung, Keyserling en Buber. Hij publiceerde in 1927 twee artikelen, die later de twee eerste hoofdstukken zouden vormen van zijn boek Psychosynthese.

Tijdens de jaren zestig leerde Assagioli schrijvers en therapeuten kennen zoals Fromm, Rogers en Maslow. In het In Memoriam lezen we dat hij al tegen de zeventig liep toen er plotseling een enorme behoefte aan zijn geschriften bleek te bestaan. Assagioli weigerde zich vast te leggen, organisatorisch evenmin als theoretisch. Pas aan het eind van zijn leven bleek hij bereid om zijn beide boeken uit te geven; het eerste verscheen in 1965, het andere in 1974.

Assagioli kan worden beschouwd als de initiator van de cultuur van de ziel in het denken over bewustzijn en als pionier van de ontwikkeling van een transpersoonlijke theorie.